Devil May Cry 4
Â
Bu yılın baÅŸlarında konsollarımızı ÅŸenlendiren ÅŸeytan aÄŸlatıcı beyaz saçlı kahramanlarımız sonunda PC’lerimize de konuk oldular. Uzak doÄŸunun balta girmemiÅŸ ormanlarından kopup gelen bu usta savaşçılar… Hmm. Böyle deÄŸildi. Zorlama yaratılan karakter Nero, cıvık Dante ve bu çılgınlara hükmetme zorluÄŸu karşısında sancıyan parmaklar ve daha nicesi bu yazının giriÅŸ kısmını oluÅŸturmalıydı. Orman konusu ayrı bir mevzu ve Kyrie çok güzel. Hepsi bu.
Sen nerden çıktın Nero?
Devil May Cry serüveni 2001 yılında PS2′de baÅŸlıyor. Anca Capcom gibi çekik gözlü bir firmanın yaratabileceÄŸi türden atmosfer ve karakterlerle aklımızı başımızdan almıştı o zamanlar. Arcade makinalarına özgü büyük puntolar ile bir anda patlayan kombo baÅŸarıları, anime tarzındaki karakterler ve yaratılan gotik ortam bambaÅŸka bir tat vermiÅŸti bizlere. Her zaman sevmiÅŸimdir Japon oyunlarını. Ä°kinci oyun ise seriye bir kara leke olarak geçse de PC’lere de konuk olan üçüncü oyun Dante’yi yeniden uyandırdı. DMC 4′ün ise ayrı bir yeri var. Çünkü serinin ilk nesil atlayan oyunu.
Kült bir karaktere dönüşen Dante’nin, –kısmen- terkedilip Nero gibi zorlama bir karakter ortaya çıkarılması oyuna baÅŸladığınızda soracağınız ilk sorudur şüphesiz. Bizi bambaÅŸka diyarlara sürükleyecek, oyunun yapısına etki eden ya da senaryo gereÄŸi ortaya çıkan bir karakter deÄŸil Nero. Capcom’un aynı haritayı iki kez dolaÅŸtırmak istemesi ya da Dante ile savaÅŸacak bir karakter ortaya koyma hevesi yüzünden çıkmış olabilir, bilmiyorum. Genel hatları ile birbirine benzemeleri, yapımcıların köklü deÄŸiÅŸiklik yapmaktan korktuklarına delalet ediyor. Ya da adamlar beyaz saç sevenler derneÄŸinin baÅŸkanları. Ama bre çekik gözlü dostlarım! Dante’nin suyu mu çıkmıştı ki onun bir kopyasını yarattınız?
BaÅŸyapıt direkten dönüyor…
Order of Sword isimli örgütün ayini sırasında çatıdan ortama dalış yapan Dante ile baÅŸlıyor oyun. Oldukça uzun ara filmlerin muhteÅŸemliÄŸi sırasında Dante’nin bahsettikleri bir anda sizi oyunun içine hapsediyor. KliÅŸe gelecektir, ancak gerçekten Dante’nin iki kelamı sonrası sırf meraktan oyunun başından kalkamayabilirsiniz. Order of Sword’un bir üyesi olan Nero ile Dante’yi bir yandan tekmelemeye çalışırken bir yandan da kontrolleri kavramaya çalışıyoruz. Bu iki ana karakterin dövüşü sonrasında hem kontrolleri az çok kavramış hem de tüm oyun boyunca yetecek gazı almış oluyoruz.
Ayrıca burada bahsedilmesi gereken bir husus var. BaÅŸka bir platformdan port edilmiÅŸ oyunların genel sorunlarından birisi, port edildiÄŸi platformun kontrol simgelerinin aynı ÅŸekilde bırakılmış olmasıdır. Yani “Kare ile zıplayabilirsin” türünden bir ipucu ile karşı karşıya kalabiliriz. Ancak Capcom bu önemli ayrıntıyı es geçmeyerek ipuçlarındaki simgeleri PC’ye göre uyarlamış. Büyük alkış. Yine de klavye ile kombolarından altından kalkmak oldukça zor. O yüzden gamepad ile oyunu oynamanızı ÅŸiddetle tavsiye ederiz.
Kaldığımız yerden devam edelim: Nero’dan. Yeni karakterimizin ilk dikkatimizi çeken özelliÄŸi saÄŸ koluna ÅŸeytan kaçmış olması. Böylece adamımız kısmi bazı ÅŸeytani yeteneklere kavuÅŸmuÅŸ. Devil Bringer isimli bu yetenekler sayesinde özellikle son boss’larda paçayı kurtarabiliyoruz. Nero’nun Dante’den tek farkı bu deÄŸil. Silahlar konusunda oldukça zayıf olmasına karşı (sadece Blue Rose kullanabiliyor ki cidden hiçbir iÅŸe yaramıyor) kılıç konusunda bazı teknolojik özelliklere sahip. Red Queen isimli kılıcının sapını çevirerek güç verebiliyoruz (Exceed system), tıpkı motosikletlerde olduÄŸu gibi. Böylece sınırlı sayıda da olsa güçlü vuruÅŸlar yapmak mümkün. Görüntü itibari ile bu iki karakter birbirine benzese de kiÅŸilik olarak farklılar. Dante’nin esprili tepkileri, rahatlığı Nero’da pek yok. Ä°ÅŸini daha ciddiye alan aşık bir karakter profili sergiliyor.
Start Slide Show with PicLens Lite
